تتر در دوازده ماه منتهی به تیر ۱۴۰۵ پول را تقریباً دو برابر کرد (بازده اسمی حدود ۱۱۷ تا ۱۲۱ درصد)، اما با تورم نقطه‌به‌نقطهٔ ۸۳ درصدی بانک مرکزی، سود واقعی آن به حدود ۱۸ درصد کوچک شد. در همین بازه طلای آبشده و سکه بازده واقعی بیشتری دادند و نقد و سپردهٔ بانکی بازندهٔ سنگین تورم بودند. یک حساب تاریخ‌دار و بی‌رحمانه.
