تخصیص دارایی، نه انتخاب نماد، بخش عمدهٔ نوسان بازدهی یک پرتفوی را توضیح می‌دهد؛ اما مدل‌های استاندارد این حوزه برای اقتصادی نوشته شده‌اند که دارایی بدون‌ریسک واقعی و تورم تک‌رقمی دارد. این مقاله چارچوب تخصیص دارایی را برای بازار ایران بازنویسی می‌کند: لنگر ارزی مشترک و تنوع کاذب، بازده حقیقی به‌جای اسمی، نقش واقعی هر طبقهٔ دارایی از بورس و صندوق تا طلا و مسکن، و قواعد بازتوازن در بازاری که نه ابزار پوشش ریسک دارد و نه نقدشوندگی یکنواخت.
