تورم تولیدکنندهٔ آمریکا در تیرماه (ژوئیه) به ۴٫۷ درصد رسید و از ۵٫۵ درصد ژوئن پایین‌تر آمد؛ بازده اوراق ده‌سالهٔ خزانه با این‌همه بالا ماند (یکشنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۵)

در فاصلهٔ دو روز، دو گزارش تورمی آمریکا هر دو آرام‌تر از پیش‌بینی بازار درآمدند: شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) تیرماه (ژوئیه) روز چهارشنبه ۲۱ مرداد (۱۲ اوت) با رشد ماهانهٔ ۰٫۱ درصد (مطابق انتظار) و نرخ سالانهٔ ۳٫۴ درصد (کاهش از ۳٫۵ درصد ژوئن) منتشر شد؛ فردای آن، تورم تولیدکننده (PPI) حتی کندتر ظاهر شد: رشد ماهانهٔ صفر درصد در برابر پیش‌بینی ۰٫۲ درصدی اقتصاددانان، و نرخ سالانه‌ای که از ۵٫۵ به ۴٫۷ درصد رسید. با این حال، بازدهٔ اوراق ده‌سالهٔ خزانه‌داری آمریکا تا جمعه ۲۳ مرداد (۱۴ اوت) به ۴٫۷ درصد بازگشت؛ تنها پنج واحد پایه پایین‌تر از سقف ۱۹ ماههٔ ۴٫۷۵ درصدی که همان هفته لمس شده بود. این فاصلهٔ میان دادهٔ تورمی آرام و بازدهٔ سرسخت اوراق، دقیقاً همان مکانیزمی است که مسیر دلار جهانی و از پی آن طلا و سکهٔ تهران را شکل می‌دهد.

پیش‌زمینه

ادارهٔ آمار کار آمریکا (BLS) در گزارش CPI نوشت بخشی از فروکش فشار تورمی به کاهش اثر شوک انرژی مربوط می‌شود که با آغاز درگیری نظامی ایران و آمریکا در بازارهای جهانی انرژی ایجاد شده بود؛ رشد سالانهٔ قیمت بنزین از ۲۶٫۷ به ۲۴٫۶ درصد و رشد قیمت سوخت گرمایشی از ۴۲٫۹ به ۳۹٫۱ درصد عقب نشست. تورم هستهٔ مصرف‌کننده (بدون انرژی و غذا) نیز از ۲٫۶ به ۲٫۵ درصد کاهش یافت. یک روز بعد، تورم هستهٔ تولیدکننده در مقیاس سالانه ۴٫۲ درصد رشد کرد، اما در مقیاس ماهانه با ۰٫۲ درصد رشد بازهم کندتر از دو ماه قبل بود.

واکنش بازارها به این دو گزارش، در همان روز انتشار، به نفع دارایی‌های ریسکی تمام شد. طبق گزارش اکوایران، پس از انتشار PPI روز پنج‌شنبه، شاخص S&P 500 با رشد ۰٫۵ درصدی به ۷ هزار و ۷۸۸ واحد رسید و نزدک ۰٫۸ درصد بالا رفت؛ در همان لحظه بازدهٔ اوراق دوسالهٔ خزانه ۳۶ واحد پایه افت کرد و به ۴٫۱۴۰ درصد رسید و بازدهٔ اوراق ده‌ساله ۴۳ واحد پایه پایین آمد و روی ۴٫۶۳ درصد ایستاد؛ احتمال افزایش نرخ بهره در نشست بعدی فدرال‌رزرو نزد معامله‌گران از حدود ۵۵ به ۳۴ درصد کاهش یافت. طلای جهانی اما در همان ساعات با کاهش ۰٫۶۶ درصدی به ۴ هزار و ۳۷۲ دلار عقب نشست، چون کاهش نگرانی تورمی جذابیت دارایی‌های امن را کم کرد.

عددها

• CPI تیرماه (ژوئیه): رشد ماهانه ۰٫۱ درصد، نرخ سالانه ۳٫۴ درصد (از ۳٫۵ درصد ژوئن)؛ منتشرشده چهارشنبه ۲۱ مرداد (۱۲ اوت). منبع: ادارهٔ آمار کار آمریکا، به نقل از Trading Economics و آرزدیجیتال.
• PPI تیرماه (ژوئیه): رشد ماهانه صفر درصد (در برابر پیش‌بینی ۰٫۲ درصد)، نرخ سالانه ۴٫۷ درصد (از ۵٫۵ درصد ژوئن)، پایین‌ترین از مارس تاکنون؛ منتشرشده پنجشنبه ۲۲ مرداد (۱۳ اوت). منبع: همان‌ها.
• بازدهٔ اوراق ده‌سالهٔ خزانه‌داری آمریکا: افت به ۴٫۶۳ درصد بلافاصله پس از PPI (پنجشنبه ۲۲ مرداد)، سپس بازگشت به ۴٫۷۰ درصد تا جمعه ۲۳ مرداد (۱۴ اوت)، نزدیک به سقف هفتگی ۴٫۷۵ درصد که ۱۹ ماه سابقه نداشت. منبع: Trading Economics.
• در بازار تهران، امروز یکشنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۵، دلار آزاد ۱۸۶ هزار و ۶۸۰ تومان (افت ۰٫۱۷ درصدی) و طلای ۱۸ عیار ۱۹ میلیون و ۳۹ هزار و ۴۰۰ تومان (افت ۰٫۲۱ درصدی) معامله شد. منبع: داده‌های قیمت سهمینو، ساعت ۱۹:۵۹.

محرک‌ها

چرا بازدهٔ اوراق با وجود دو دادهٔ تورمی آرام دوباره بالا رفت؟ بر پایهٔ گزارش Trading Economics، سه عامل مستقل از CPI و PPI در همان هفته اوراق بلندمدت را تحت فشار گذاشتند: نخست، اظهارات کوین وارش، رئیس فدرال‌رزرو، مبنی بر اینکه کاهش نرخ بهره لزوماً ابزار ترجیحی او در برابر ریسک تورمی نیست؛ بازدهٔ اوراق ۳۰ ساله را تا سقف ۱۹ سالهٔ خود بالا برد. دوم، انتظارات تورمی یک‌سالهٔ دانشگاه میشیگان برای پنجمین ماه پیاپی بالای ۴ درصد ماند، نشانه‌ای که نگرانی از غفلت احتمالی فدرال‌رزرو در برابر تورم را زنده نگه داشت. سوم، نگرانی از احتمال فروش بخشی از ذخایر اوراق آمریکا توسط وزارت دارایی ژاپن برای دفاع از ین، که تقاضای اوراق بلندمدت را کم‌رنگ‌تر کرد. در کنار اینها، شعلهٔ قیمت انرژی ناشی از تنش‌های ایران و آمریکا، با وجود فروکش نسبی، همچنان به‌عنوان یک ریسک بالادستی برای تورم در انتظارات بازار باقی مانده است.

چشم‌انداز

اگر روند کندشدن تورم مصرف‌کننده و تولیدکننده در گزارش‌های شهریور و مهر هم تکرار شود، بازار می‌تواند با اطمینان بیشتری کاهش نرخ بهرهٔ فدرال‌رزرو را در نشست‌های آینده قیمت‌گذاری کند؛ چیزی که معمولاً شاخص دلار (DXY) را تضعیف و طلای جهانی را تقویت می‌کند. اما تا وقتی بازدهٔ اوراق بلندمدت به دلایلی مستقل از خود تورم (سیاست فدرال‌رزرو، عرضهٔ اوراق، و انتظارات تورمی) در سطوح بالا بماند، این کانال به کندی اثر می‌گذارد. طبق ابزار FedWatch که اکوایران گزارش کرده، بازار همچنان بیش از ۶۰ درصد احتمال می‌دهد فدرال‌رزرو دست‌کم یک افزایش نرخ ۲۵ واحدی دیگر تا پایان سال اعمال کند؛ این یعنی چرخهٔ انقباضی هنوز از نگاه معامله‌گران قطعی بسته نشده است. این چشم‌انداز، برآوردی مبتنی بر قیمت‌گذاری بازار است، نه پیش‌بینی قطعی.

جمع‌بندی

دو گزارش تورمی آمریکا در تیرماه (ژوئیه) هر دو کندتر از انتظار درآمدند و برای ساعتی بازدهٔ اوراق را پایین و سهام و طلا را بالا بردند، اما تا پایان همان هفته بازدهٔ ده‌سالهٔ خزانه به ۴٫۷ درصد و نزدیکی سقف ۱۹ ماهه بازگشت. این فاصلهٔ میان دادهٔ آرام و بازدهٔ سرسخت، نه یک ناسازگاری آماری، بلکه علامت آن است که مسیر دلار و طلای جهانی این روزها بیشتر از فدرال‌رزرو و بازار اوراق شکل می‌گیرد تا از خودِ رقم تورم؛ و همین مسیر است که با یک واسطه، به قیمت دلار آزاد و حباب سکه در تهران می‌رسد.

چه چیزی را رصد کنیم

گزارش‌های تورمی بعدی آمریکا (شهریور) در نیمهٔ شهریورماه منتشر می‌شود؛ نشست بعدی کمیتهٔ بازار باز فدرال‌رزرو نیز تعیین می‌کند آیا بازار همچنان بیش از ۶۰ درصد احتمال یک افزایش نرخ دیگر را قیمت‌گذاری می‌کند یا نه. در داخل، پس از افت بیش از ۱۶ درصدی حباب سکهٔ امامی طی یک شب (به گزارش نبض بازار امروز سهمینو)، هر نوسان تازه در دلار جهانی یا بازدهٔ اوراق آمریکا می‌تواند مستقیماً به حباب سکه و طلای تهران برسد.

پیوندهای مرتبط

برای دیدن زنجیرهٔ کامل «فدرال‌رزرو تا تومان» و اینکه چرا شاخص دلار روی طلای جهانی اثر می‌گذارد، نگاه کنید به درسِ زنجیرهٔ فدرال‌رزرو تا تومان و درسِ شاخص دلار (DXY). برای افت شبانهٔ حباب سکه در تهران، ببینید نبض بازار امروز. قیمت لحظه‌ای دلار و طلا را می‌توانید در صفحهٔ دلار و صفحهٔ طلای ۱۸ عیار سهمینو دنبال کنید.