نماد فولاد پس از ۱۰۳ جلسه توقف به بالاترین قیمت پایانی خود از ۲۸ دی ۱۴۰۴ رسید؛ روزی که شاخص کل بورس تهران قرمز بست (دوشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۵)

دوشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۵ (۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶)، نماد فولاد، سهم شرکت فولاد مبارکهٔ اصفهان در گروه فلزات اساسی و بازار اول بورس تهران، روی قیمت پایانی ۳٬۱۴۵ ریال بسته شد. این بالاترین قیمت پایانی این نماد از ۲۸ دی ۱۴۰۴ است. میان آن دو تاریخ ۲۳۹ روز تقویمی فاصله است، اما عدد مهم‌تر شمار جلسه‌هاست: در ۱۰۳ جلسهٔ معاملاتی این بازه، فولاد اصلاً معامله نشد. سهم این رکورد را در روزی ثبت کرد که شاخص کل بورس تهران خودش قرمز بست.

پیش‌زمینه

دو سر این محاسبه هر دو از سری قیمتی روزانهٔ سهمینو برای همین نماد می‌آید. سر نخست، ۲۸ دی ۱۴۰۴ (۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶) است؛ آخرین جلسه‌ای که قیمت پایانی فولاد بالاتر از سطح امروز بود و روی ۳٬۱۷۴٫۳ ریال بسته شد. سر دوم، پایانی ۳٬۱۴۵ ریالیِ همین دوشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۵ است. تفریق دو تاریخ ۲۳۹ روز تقویمی می‌دهد و شمارش جلسه‌های بدون معاملهٔ این نماد در همان بازه، ۱۰۳ جلسه.

این ۱۰۳ جلسه یک علت ندارد، دو علت دارد، و تفکیک آن‌ها مهم است. بخش نخست به وقفهٔ کل بازار برمی‌گردد: به نوشتهٔ دنیای اقتصاد، بورس تهران پس از یک وقفهٔ حدوداً ۸۰ روزه، معاملات خود را ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ از سر گرفت. اما فولاد در آن تاریخ بازنگشت. بخش دوم، تعلیق خودِ نماد بود: فولاد یکی از ۴۲ نماد آسیب‌دیده از جنگ که حدود ۳۵ درصد ارزش بورس تهران‌اند بود که پس از بازگشایی بازار هم بسته ماندند. نماد فولاد سرانجام شنبه ۱۷ مرداد ۱۴۰۵ (۸ اوت ۲۰۲۶) بازگشایی شد؛ به گزارش اکوایران، مهم‌ترین رویداد معاملات آن روز همین بود.

آخرین قیمت پایانی فولاد پیش از توقف، ۲٬۵۴۹ ریال در ۶ اسفند ۱۴۰۴ (۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۶) بود. در نخستین جلسهٔ پس از بازگشایی، ۱۷ مرداد ۱۴۰۵، سهم روی ۲٬۳۳۲ ریال بسته شد، یعنی پایین‌تر از جایی که رهایش کرده بود. از آن پایانی تا پایانی امروز ۳۴٫۹ درصد رشد ثبت شده است، و نسبت به ۲٬۵۴۹ ریالِ پیش از توقف، ۵۹۶ ریال و ۲۳٫۴ درصد بالاتر. به بیان ساده، سهم تازه همهٔ مسیری را که در دورهٔ بسته‌بودن از دست داده بود پس گرفته و کمی جلوتر رفته است.

ارقام جلسهٔ دوشنبه ۲۳ شهریور

ارقام زیر از تابلوی بورس تهران برای جلسهٔ دوشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۵ است:

سه نکتهٔ تابلویی دیگر از همین جلسه: سهم ۲٫۹۸ درصد بالاتر از پایانی روز قبل بازگشایی شد، این هفتمین جلسهٔ صعودی پیاپی آن بود، و میانگین بیست‌روزه (۲٬۷۰۴٫۰۵) در ۱۷ شهریور ۱۴۰۵ از میانگین پنجاه‌روزه (۲٬۵۸۰٫۳۴) بالاتر رفته بود.

زیر این رشد اما، جهت پول خلاف جهت قیمت بود. در همین جلسه حقیقی‌ها ۴٬۰۸۵٬۹۷۲٬۱۰۱ سهم خریدند و ۴٬۷۵۴٬۲۶۱٬۱۹۹ سهم فروختند، یعنی خالص ۶۶۸٬۲۸۹٬۰۹۸ سهم فروشنده بودند؛ به ارزش تقریبی ۲٬۱۰۱ میلیارد ریال (این رقم برآوردی است و از حجم ضرب‌در قیمت پایانی همان روز به دست آمده). سرانهٔ خرید هر حقیقی ۱٬۹۴۷٬۶۱۷٬۸۰۲ ریال و سرانهٔ فروش ۲٬۵۹۹٬۴۷۰٬۰۰۵ ریال بود و قدرت خریدار روی ۰٫۸۷ ایستاد. طرف دیگر معامله حقوقی‌ها بودند: ۳٬۶۰۰٬۹۹۴٬۹۳۶ سهم خرید در برابر ۲٬۹۳۲٬۷۰۵٬۸۳۸ سهم فروش. این ارقام فقط سمت‌ها را می‌گوید و دربارهٔ انگیزهٔ هیچ طرفی حکمی نمی‌دهد.

در سمت ارزش‌گذاری، بر پایهٔ خوانش شبانهٔ سهمینو به تاریخ ۲۳ شهریور ۱۴۰۵، نسبت قیمت به درآمد فولاد ۶٫۰۷ است در برابر ۱۴٫۱۵ برای کل گروه فلزات اساسی؛ یعنی کمتر از نیمِ گروه خودش. سود هر سهم دوازده‌ماههٔ آن ۵۱۸ ریال، نسبت قیمت به فروش ۱٫۴۷ و درصد شناور آزاد ۳۶ درصد است.

ارقام بنیادی از آخرین صورت‌های مالی تلفیقی حسابرسی‌شدهٔ شرکت برای سال مالی منتهی به ۲۹ اسفند ۱۴۰۴ می‌آید که ۷ مرداد ۱۴۰۵ روی کدال منتشر شد: درآمد عملیاتی حدود ۳۶۶٫۹ هزار میلیارد تومان، سود خالص حدود ۱۰۰٫۳ هزار میلیارد تومان، حاشیهٔ سود خالص ۲۷٫۳ درصد و بازده حقوق صاحبان سهام ۳۰٫۸ درصد. رشد درآمد نسبت به سال پیش ۲۷٫۹ درصد بوده، اما رشد سود خالص تنها ۰٫۶۵ درصد؛ این دو عدد را باید کنار هم خواند.

محرک‌ها

سه محرک قابل نام بردن پشت این جلسه هست و هیچ‌کدام به‌تنهایی همهٔ ماجرا نیست.

نخست، نرخ ارز. دلار آزاد عصر دوشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۵ روی ۲۳۱٬۳۱۵ تومان ایستاد، ۱٫۱۹ درصد بالاتر از روز پیش. فولاد مبارکه فروشندهٔ محصولی است که قیمت داخلی‌اش به نرخ‌های جهانی و نرخ تسعیر ارز گره خورده، بنابراین بالا رفتن دلار درآمد ریالی آن را بزرگ‌تر می‌کند. اکوایران هم نوسان دلار را در کنار ریسک سیاسی از عوامل جهت‌دهندهٔ معاملات همین روز خوانده است.

دوم، قرارداد تأمین مواد اولیه. فولاد مبارکه در افشای اطلاعات بااهمیت گروه «ب» با تاریخ رویداد ۲۴ مرداد ۱۴۰۵ (منتشرشده ۲۵ مرداد ۱۴۰۵ روی کدال) از انعقاد قرارداد خرید ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ تن اسلب از شرکت فولاد هرمزگان خبر داد؛ مبلغ برآوردی ۹۷۵٬۰۰۰٬۰۰۰ میلیون ریال، با تسویه به‌صورت تهاتر از محل فروش ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ تن گندله و ۲۰۰٬۰۰۰ تن آهن اسفنجی. واحد این ارقام «میلیون ریال» است و باید با همان واحد خوانده شود.

سوم، خودِ بازار. دنیای اقتصاد معاملات دوشنبه را با افت نماگرهای اصلی توصیف کرده و اکوایران بازگشت احتیاط به بازار را به تعویق نشست ایران و کشورهای حوزهٔ خلیج فارس دربارهٔ تنگهٔ هرمز و نوسان دلار نسبت داده است. در چنین جلسه‌ای، سبز ماندن یک نماد بزرگ با حجم دوبرابری خودش یک واگرایی است و نه ادامهٔ روند بازار. نبض بازار همین صبح نوشته بود که شاخص کل هفتمین رکورد پیاپی خود را ثبت کرده است؛ جلسهٔ امروز آن رشته را قطع کرد.

چشم‌انداز

این بخش برداشت است و نه گزارش. دنیای اقتصاد نوشته است که شاخص کل پس از رکوردهای اخیر به یکی از حساس‌ترین مقاطع رالی خود رسیده و عبور نسبت قیمت به درآمد بازار از محدودهٔ ۹ واحد نگرانی دربارهٔ احتمال اصلاح کوتاه‌مدت را بیشتر کرده است؛ همان گزارش دو سناریوی عبور از مقاومت یا توقف موقت رالی را کنار هم می‌گذارد. نسبت ۶٫۰۷ فولاد در برابر ۱۴٫۱۵ گروه یک فاصلهٔ ارزش‌گذاری است و نه وعدهٔ بازده؛ فاصله‌ای که می‌تواند سال‌ها باز بماند. در سوی دیگر، سهم امروز ۶٫۷ درصد زیر بالاترین قیمت ۵۲ هفتهٔ خود در سری سهمینو ایستاده است. نرخ‌های روز دارایی‌های دیگر در صفحهٔ قیمت‌های سهمینو به‌روز می‌شود.

جمع‌بندی

حرف اصلی این است: نماد فولاد دوشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۵ به بالاترین قیمت پایانی خود از ۲۸ دی ۱۴۰۴ رسید و این یعنی کل افتی که در دورهٔ ۱۰۳ جلسه‌ای بسته‌بودن نماد روی دست سهامدار مانده بود جبران شده است. اهمیتش از آنجاست که این جبران در روزی کامل شد که شاخص کل قرمز بست و حقیقی‌ها در همین نماد خالص فروشنده بودند، یعنی بازگشت قیمت را جریان پول خرد هدایت نکرده است. آن یک چیز که باید به یاد بماند، خوانش خودِ ماست: قیمت پایانی فولاد بالای ۳٬۰۰۰ ریال می‌ماند، تا وقتی حقوقی مثل امروز خالص خریدار بماند، تا پایان هفتهٔ جاری؛ و این خوانش با بسته‌شدن زیر ۳٬۰۰۰ ریال در دو جلسهٔ پیاپی باطل می‌شود (خوانش به تاریخ ۲۳ شهریور ۱۴۰۵).

چه چیزی را رصد کنیم

• ادامه یا قطع شدن رشتهٔ جلسه‌های صعودی، و اینکه حجم به میانگین بیست‌جلسه‌ای برمی‌گردد یا نه.
• جهت خالص حقیقی و حقوقی در همین نماد در جلسه‌های پیش رو.
• فاصلهٔ نسبت قیمت به درآمد فولاد با میانگین گروه فلزات اساسی.
• نرخ دلار آزاد و نرخ‌های جهانی فولاد، که درآمد ریالی شرکت به آن‌ها گره خورده است.
• افشاهای بعدی شرکت روی کدال، به‌ویژه قراردادهای تأمین مواد اولیه.
• گستردگی بازار در جلسه‌های بعد، که نشان می‌دهد صعود به نمادهای بزرگ محدود مانده یا نه.