نماد فولاد بعد از پنج ماه توقف بازگشایی شد و ۱۰٫۶ درصد زیر قیمت پیش از جنگ ایستاد؛ پی‌به‌ای آن نصف صنعت است (چهارشنبه ۲۱ مرداد ۱۴۰۵)

نماد فولاد (فولاد مبارکه اصفهان)، دومین شرکت بزرگ بورس تهران از نظر ارزش بازار، شنبه ۱۷ مرداد ۱۴۰۵ پس از نزدیک به پنج ماه توقف بازگشایی شد. تا پایان معاملات چهارشنبه ۲۱ مرداد، قیمت آن روی ۲٬۲۷۸ ریال ایستاده؛ حدود ۱۰٫۶ درصد پایین‌تر از آخرین معاملهٔ واقعی پیش از توقف (۲٬۵۴۹ ریال، ۶ اسفند ۱۴۰۴). این افت درست در سالی رقم خورده که شرکت رکورد تولید ۳۳ ساله و سود خالصی نزدیک به ۱۰۰ هزار و ۳۰۰ میلیارد تومان ثبت کرد. نسبت قیمت به سود (P/E) نماد اکنون ۴٫۴ برابر است؛ کمتر از نصف میانگین ۱۰ برابری صنعت فلزات اساسی. اما مدیران شرکت هنوز رقم دقیق و نهایی خسارت جنگ به کارخانه را اعلام نکرده‌اند.

پیش‌زمینه

فولاد مبارکه یکی از حدود ۴۲ نمادی بود که در بازگشایی کنترل‌شدهٔ بورس تهران در ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ کنار گذاشته شدند؛ نمادهایی که روی‌هم نزدیک ۳۵ درصد ارزش کل بازار را می‌سازند و بازگشایی‌شان، به گزارش پیشین سهمینو دربارهٔ نمادهای آسیب‌دیدهٔ جنگ، منوط به شفاف‌سازی کامل ابعاد خسارت، هزینهٔ بازسازی و برنامهٔ تأمین مالی شده بود. در همین فاصله، فولاد مبارکه کورهٔ شمارهٔ ۸ خود را که در حمله آسیب دیده بود، با اتکا به توان مهندسی داخلی در حدود ۴۵ روز به‌جای برآورد اولیهٔ چهار ماه به مدار بازگرداند. با این حال، وقتی نماد سرانجام در ۱۷ مرداد باز شد، بازار قیمت بازگشایی را حدود ۹٫۶ درصد پایین‌تر از آخرین قیمت پیش از جنگ تعیین کرد؛ فاصله‌ای که تا امروز کمی بیشتر هم شده است.

این بازگشایی، درست ۱۱ روز پس از مجمع عمومی شرکت (۱۱ مرداد ۱۴۰۵) رخ داد؛ مجمعی که در آن، همان‌طور که تحلیل پیشین سهمینو نشان داده بود، مدیران فولاد مبارکه فقط ۱۰٫۶ درصد از سود هر سهم (۵۵ ریال از ۵۱۸ ریال) را به‌صورت نقدی تقسیم کردند و این محدودیت را نتیجهٔ مستقیم خسارت‌های جنگ عنوان کردند.

عددها

دربارهٔ ردیف آخر یک نکته مهم است: رقم ۱۸ میلیارد دلاری، برآورد تجمعی صنعت فولاد کشور از ناترازی برق و گاز در چهار تا پنج سال گذشته است، نه رقمی مختص خسارت جنگیِ فولاد مبارکه؛ رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران خود تأکید کرده که نمی‌توان همهٔ افت سودآوری صنعت (از حدود ۳۳ به ۶ درصد در شرکت‌های بزرگ بورسی طی شش سال) را به انرژی نسبت داد.

محرک‌ها

نکتهٔ اول، شکاف میان «بازگشت تولید» و «بازگشت اعتماد قیمتی» است. فولاد مبارکه کورهٔ آسیب‌دیده را در حدود ۴۵ روز، سریع‌تر از برآورد اولیه، احیا کرد؛ اما بازار در بازگشایی نماد، قیمتی حدود ۱۰ درصد پایین‌تر از سطح پیش از جنگ تعیین کرد. این فاصله نشان می‌دهد بازگشت خط تولید، به‌تنهایی برای بازگشت ارزش‌گذاری کافی نبوده است.

نکتهٔ دوم، فشار هزینهٔ انرژی روی سود است. عدم‌النفع ۱۴ هزار میلیارد تومانی محدودیت‌های انرژی، در کنار جهش نرخ گاز مصرفی شرکت (که به گفتهٔ مدیرعامل در مجمع، در دی ۱۴۰۳ به ۱۶ هزار و ۵۰۰ تومان رسیده بود)، دقیقاً همان دلیلی است که مدیران برای محدود نگه‌داشتن سود تقسیمی عنوان کردند.

نکتهٔ سوم، ابهام در ابعاد دقیق خسارت است. سازمان بورس بازگشایی نمادهای آسیب‌دیده را منوط به افشای کامل کرده، اما فولاد مبارکه تاکنون رقمی ریالی یا دلاری برای هزینهٔ بازسازی کارخانه اعلام نکرده؛ تنها اطلاعیهٔ کدال به عدم‌النفع انرژی اشاره دارد، نه هزینهٔ مستقیم آسیب فیزیکی. تا زمانی که این افشا کامل نشود، ریسک افزایش سرمایهٔ احتمالی برای تأمین مالی بازسازی، و رقیق‌شدن سود هر سهم، روی سر نماد باقی می‌ماند.

چشم‌انداز

این بخش داوری تحلیلی است، نه توصیهٔ خرید یا فروش. P/E کنونی فولاد مبارکه (۴٫۴ برابر) بر پایهٔ سود هر سهم دوازده‌ماههٔ گذشته محاسبه شده؛ سالی که به گفتهٔ خود شرکت، زیر سایهٔ جنگ و محدودیت انرژی بود. مسیر P/E فوروارد برای ۱۴۰۵ دست‌کم به چهار متغیر گره خورده است: نخست، رقم نهایی خسارت و بازسازی که هنوز افشا نشده و می‌تواند به افزایش سرمایه و رقیق‌شدن سود هر سهم بینجامد؛ دوم، مسیر نرخ گاز صنعتی که در صورت رشد بیشتر، حاشیهٔ سود تولید را محدودتر می‌کند؛ سوم، دوام آتش‌بس، که در تحلیل پیشین سهمینو دربارهٔ نمادهای آسیب‌دیده به‌عنوان مهم‌ترین متغیر غیرفنی معرفی شده بود؛ و چهارم، مازاد ظرفیت جهانی فولاد که مدیرعامل شرکت در مجمع آن را تا سال ۲۰۲۸ بیش از ۷۰۰ میلیون تن برآورد کرد و می‌تواند حاشیهٔ صادراتی را فشرده‌تر کند. اگر افشای کامل خسارت بدون افزایش سرمایهٔ بزرگ انجام شود، تخفیف کنونی نسبت به صنعت می‌تواند فرصت به‌حساب بیاید؛ اگر رقیق‌سازی در راه باشد، همین تخفیف توجیه بیشتری پیدا می‌کند.

جمع‌بندی

فولاد مبارکه سال مالی ۱۴۰۴ را با رکورد تولید و صادرات و سودی نزدیک به ۱۰۰ هزار و ۳۰۰ میلیارد تومان به پایان برد، اما بازار پس از پنج ماه توقف، نمادش را حدود ۱۰٫۶ درصد پایین‌تر از قیمت پیش از جنگ باز کرد و اکنون آن را با P/E ۴٫۴ برابر، نصف میانگین صنعت، معامله می‌کند. اگر یک نکته از این گزارش بماند، همین باشد: تا وقتی رقم دقیق خسارت جنگ و مسیر تأمین مالی بازسازی آن رسماً روی کدال افشا نشود، این تخفیف قیمتی را نمی‌توان با اطمینان «ارزان» یا «منصفانه» خواند؛ فعلاً فقط نامعلوم است.

چه چیزی را رصد کنیم

• افشای «گروه الف» فولاد مبارکه روی کدال دربارهٔ ابعاد دقیق خسارت، هزینهٔ بازسازی و زمان‌بندی بازگشت به ظرفیت کامل.
• روند قیمت و حجم معاملات نماد در جلسات آینده، در برابر میانگین حجم ماهانهٔ حدود یک میلیارد و ۵۶۷ میلیون سهم.
• خبر احتمالی افزایش سرمایه برای تأمین مالی بازسازی و اثر آن بر سود هر سهم.
• روند نرخ گاز صنعتی در فصل سرد ۱۴۰۵ و اثر آن بر حاشیهٔ سود.

قیمت لحظه‌ای نماد را می‌توان در صفحهٔ قیمت فولاد در سهمینو و جزئیات مصوبات مجمع پیشین را در تقویم رویدادهای سهمینو دنبال کرد؛ برای مقایسهٔ پراکندگی P/E در یک گروه صنعتی مشابه، این تحلیل نقطهٔ شروع خوبی است.