ایران پیشنهاد عمان برای مدیریت مشترک تنگه هرمز را رد کرد و طرح خود را ارائه داد

کاظم غریب‌آبادی، معاون وزیر امور خارجه ایران، سه‌شنبه ۶ مرداد ۱۴۰۵ (۲۸ ژوئیه ۲۰۲۶) در تلویزیون دولتی گفت ایران پیشنهاد عمان برای اداره مشترک تنگه هرمز را رد کرده است. به گفته او مسقط پیشنهاد داده بود مسیری در تنگه ایجاد شود که ۵۰ درصد آن در آب‌های سرزمینی ایران و ۵۰ درصد در آب‌های عمان باشد و کشتی‌ها از آب‌های یک کشور وارد و از آب‌های کشور دیگر خارج شوند، همراه با دریافت «عوارض داوطلبانه» از شناورها.

غریب‌آبادی افزود طرح جایگزین ایران این است که یک مسیر به‌طور کامل در آب‌های سرزمینی ایران قرار گیرد و بخشی از مسیر دوم نیز از آب‌های ایران بگذرد تا تهران بتواند بر تردد ورودی و خروجی نظارت کند. او هشدار داد در صورت رد این طرح از سوی عمان، تنگه بسته می‌ماند و تأکید کرد بازگشت به ترتیبات پیش از جنگ، که کشتی‌ها بدون پرداخت هیچ عوارضی عبور می‌کردند، ممکن نیست.

پیش از جنگ حدود یک‌پنجم نفت و ال‌ان‌جی جهان از این مسیر صادر می‌شد. بر پایه تفاهم‌نامه ۲۷ خرداد ۱۴۰۵ (۱۷ ژوئن ۲۰۲۶) میان ایران و آمریکا قرار بود تنگه دست‌کم ۶۰ روز بدون دریافت هزینه بازگشایی شود، اما ابهام در متن آن اختلاف بر سر کنترل نهایی را باقی گذاشت. پل ماسگریو، استاد دانشگاه جورج‌تاون در قطر، یادآور شد الگوی مشابه در تنگه مالاکا سالانه حدود ۷۰ میلیون دلار از عوارض داوطلبانه جمع می‌کند. الجزیره گزارش کرده رقم پیشنهادی تهران به‌عنوان «حق خدمات» یک میلیون دلار برای هر کشتی بوده است؛ رقمی که تهران آن را تأیید نکرده است.