نبض بازار، ظهر پنجشنبه ۱ مرداد ۱۴۰۵؛ نفت بالای ۹۶ دلار ماند اما طلای جهانی از رکورد ۴٬۱۵۰ دلاری فاصله گرفت

به‌روزرسانی میان‌روز بازار، ظهر پنجشنبه ۱ مرداد ۱۴۰۵؛ بورس تهران در تعطیلی پایان هفته است و تنها تابلوی زندهٔ امروز، بازار جهانی است. خبر تازهٔ ظهر یک واگرایی است: دو دارایی‌ای که صبح با هم بالا رفته بودند، حالا از هم جدا شده‌اند. هر بشکه نفت برنت که هفته را حوالی ۸۸ دلار آغاز کرده و روز چهارشنبه از مرز ۹۴ دلار گذشته بود، تا ظهر امروز با رشدی حدود ۲ درصد روی ۹۶ دلار و ۲۹ سنت جا خوش کرد و بالاتر رفت؛ اما هر اونس طلای جهانی که چهارشنبه تا رکورد حوالی ۴٬۱۵۰ دلار (بالاترین سطح از ۷ ژوئیه) بالا رفته بود، ظهر امروز با افتی حدود ۰٫۷ درصد به حوالی ۴٬۱۰۹ دلار عقب کشید.

پیام این واگرایی روشن است: صرفِ ریسکی که این هفته بازارها را بالا برده، حالا بیشتر در «بشکهٔ نفت» نشسته تا در «اونس طلا». طلا در آستانهٔ نشست هفتهٔ آیندهٔ فدرال‌رزرو کمی نفس تازه می‌کند، اما نفت هنوز پای نگرانی از امنیت تردد در تنگهٔ هرمز ایستاده است. این «آنچه رخ داد» است و تاریخ و منبع دارد؛ در ادامه، هم این دو محرک جهانی را باز می‌کنیم و هم وضعیت بازار داخلی را که در تعطیلی پایان هفته کم‌معامله و تقریباً روی بستهٔ چهارشنبه ثابت است. برای مرور کامل هفته‌ای که گذشت، گزارش مرور هفتگی نبض بازار صبح امروز را ببینید.

خلاصهٔ بازار (ظهر پنجشنبه ۱ مرداد ۱۴۰۵)

ارقام جهانی به معاملات ظهر پنجشنبه ۱ مرداد ۱۴۰۵ و ارقام داخلی به آخرین دادهٔ ثبت‌شده تا بستهٔ شبانگاه چهارشنبه ۳۱ تیر اشاره دارند؛ بازار داخلی در تعطیلی پایان هفته کم‌معامله است و اعداد آن تا بازگشایی شنبه تغییر محسوسی ندارد.

مهم‌ترین تیترهای امروز

• به گزارش رسانه‌های مالی جهانی، هر بشکه نفت برنت تا ظهر پنجشنبه با رشدی حدود ۲ درصد روی ۹۶ دلار و ۲۹ سنت ایستاد و روند صعودی خود را ادامه داد؛ محرک اصلی، تداوم نگرانی از امنیت تردد در تنگهٔ هرمز و مسیرهای دریایی منطقه است.
• در بازار جهانی طلا، هر اونس پس از ثبت رکورد حوالی ۴٬۱۵۰ دلاری چهارشنبه (بالاترین سطح از ۷ ژوئیه)، ظهر پنجشنبه با افتی حدود ۰٫۷ درصد به حوالی ۴٬۱۰۹ دلار عقب نشست؛ بازار در آستانهٔ نشست فدرال‌رزرو محتاط شده است.
• نشست کمیتهٔ بازار باز فدرال‌رزرو آمریکا چهارشنبه ۷ مرداد (۲۹ ژوئیه) برگزار می‌شود؛ انتظار غالب بازار، ثابت‌ماندن نرخ بهره در محدودهٔ فعلی است و لحن بیانیه، لنگر بعدی اونس جهانی خواهد بود.
• در بازار ارز، نرخ فروش دلار حواله در مرکز مبادلهٔ ارز و طلای ایران صبح امروز با رشدی حدود ۰٫۱۶ درصد روی ۱۵۱٬۳۶۸ تومان قرار گرفت؛ فاصلهٔ این نرخ رسمی با دلار آزاد (حوالی ۱۹۲ هزار تومان) نزدیک ۴۱ هزار تومان، معادل حدود ۲۷ درصد، است.
• در بازار انرژی، تصمیم اوپک‌پلاس در پنجم ژوئیه برای افزایش حدود ۱۸۸ هزار بشکه‌ای تولید از اوت (پنجمین افزایش ماهانهٔ پیاپی) همچنان یک بالشتک عرضه در برابر جهش قیمت است، اما تا امروز صرف ریسک ژئوپلیتیک بر آن غلبه کرده و کف قیمت نفت را بالا نگه داشته است.

نفت: عددی که ظهر امروز حرف اول را زد

محور تابلوی زندهٔ امروز نفت بود. هر بشکه نفت برنت که هفته را حوالی ۸۸ دلار آغاز کرده و روز چهارشنبه با جهشی نزدیک ۴ درصد از مرز ۹۴ دلار (بالاترین سطح از حدود اوایل ژوئن) گذشته بود، تا ظهر پنجشنبه با رشدی دیگر روی ۹۶ دلار و ۲۹ سنت در هر بشکه ایستاد. محرک اصلی همان است که کل هفته بازار را جلو برده: نگرانی از امنیت تردد در تنگهٔ هرمز و مسیرهای دریایی منطقه، گذرگاهی که بخش بزرگی از نفت جهان از آن عبور می‌کند و هر نشانه‌ای از تهدید تردد در آن مستقیماً روی قیمت جهانی می‌نشیند.

چرا برای ایران دو لبه دارد؟ گرانی نفت برای اقتصاد ایران شمشیری دولبه است. از یک سو، بالا رفتن قیمت جهانی می‌تواند به درآمد ارزی کشور کمک کند؛ از سوی دیگر، همان تنشی که قیمت نفت را بالا می‌برد، صرف ریسک را در بازار ارز داخلی هم زنده نگه می‌دارد و انتظارات تورمی را تقویت می‌کند. این «واقعیت» بازار است؛ اینکه کدام لبهٔ این شمشیر در هفته‌های پیش‌رو سنگینی می‌کند، «چشم‌انداز» است و به ادامهٔ مسیر تنش‌های منطقه‌ای گره خورده است. نکتهٔ فنی امروز آن است که برخلاف چند هفتهٔ اخیر، این‌بار نفت و طلا هم‌جهت حرکت نکردند؛ همین جدا شدن نشان می‌دهد بازار جهانی صرف ریسک را بیش از هر جای دیگر در قیمت انرژی قیمت‌گذاری می‌کند.

طلای جهانی: نفسِ تازه پیش از فدرال‌رزرو

در سوی دیگرِ این واگرایی، هر اونس طلای جهانی ایستاد. اونس که روز چهارشنبه تا رکورد حوالی ۴٬۱۵۰ دلار و بالاترین سطح از ۷ ژوئیه بالا رفته بود، ظهر پنجشنبه با افتی حدود ۰٫۷ درصد به حوالی ۴٬۱۰۹ دلار عقب کشید. این عقب‌نشینی یک فروپاشی نیست، یک مکث است: طلا هم‌زمان از دو نیرو انرژی می‌گیرد، تقاضای پناهگاه امن در سایهٔ تنش‌ها، و انتظار بازار برای نشست هفتهٔ آیندهٔ فدرال‌رزرو. با نزدیک شدن به آن نشست، بخشی از خریداران کوتاه‌مدت سود می‌گیرند و طلا از سقف رکورد کمی فاصله می‌گیرد، در حالی که هنوز روی یکی از بالاترین سطوح تاریخی خود ایستاده است.

چرا مهم است؟ قیمت طلای داخلی حاصل‌ضرب دو متغیر است: نرخ ارز و اونس جهانی. این هفته هر دو با هم بالا رفتند و طلای گرمی و سکه را به سطوح بی‌سابقه رساندند. حالا اگر عقب‌نشینی امروزِ اونس ادامه پیدا کند، می‌تواند در بازگشایی شنبه کمی از فشار بر طلای داخلی بکاهد، مشروط بر آنکه نرخ دلار هم آرام بماند. برای اینکه بدانید سکهٔ امامی یا طلای آبشده کدام برای حفظ ارزش پول مناسب‌ترند، گزارش طلای آبشده یا سکهٔ امامی؟ راهنمای فنی خوبی است.

ارز: بازار تعطیل، شکاف رسمی و آزاد باز

در بازار ارز، به‌دلیل تعطیلی پایان هفته معاملات نقدی کم‌رمق است و دلار آزاد روی بستهٔ شبانگاه چهارشنبه، حوالی ۱۹۲ هزار و ۴۰۰ تومان، ثابت مانده است؛ این عدد تا بازگشایی بازار در روزهای آینده مرجع است. در سوی رسمی اما تابلو زنده بود: نرخ فروش دلار حواله در مرکز مبادلهٔ ارز و طلای ایران صبح امروز با رشدی حدود ۰٫۱۶ درصد روی ۱۵۱٬۳۶۸ تومان و نرخ خرید روی ۱۵۰٬۰۰۶ تومان قرار گرفت. بدین‌ترتیب فاصلهٔ نرخ آزاد و حوالهٔ مرکز مبادله همچنان حدود ۴۱ هزار تومان، معادل نزدیک ۲۷ درصد، است.

چرا مهم است؟ این شکاف پایدارِ چندنرخی نشان می‌دهد بازار ارز روی ریسک ژئوپلیتیک حساس مانده و تقاضای پوششی در برابر انتظارات تورمی به‌سادگی خاموش نمی‌شود. مادام که پروندهٔ باز تنش‌های منطقه‌ای به نتیجهٔ روشنی نرسد، این فاصله باز می‌ماند. برای دو سناریوی محتمل پیش روی دلار، طلا و بورس، تحلیل چشم‌انداز ظریف و دو سناریو برای بازارهای ایران را بخوانید.

طلا و سکهٔ داخلی: ثابت روی بستهٔ چهارشنبه

در بازار طلا و سکه، اعداد داخلی هم مثل ارز روی بستهٔ چهارشنبه ثابت‌اند. هر گرم طلای ۱۸ عیار بر پایهٔ آخرین دادهٔ ثبت‌شده حوالی ۱۹ میلیون تومان و مثقال طلا حدود ۸۲ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان است. سکهٔ امامی روی حوالی ۱۸۹ میلیون تومان مانده و نکتهٔ فنی هفته همچنان برقرار است: حباب سکهٔ امامی فشرده و حوالی یک میلیون تومان است؛ یعنی بازار بابت خودِ سکه‌بودن صرفِ چندانی بالای ارزش طلای آن نمی‌پردازد و موتور اصلی رشد، خودِ فلز بوده است، نه هیجان سکه. اگر عقب‌نشینی امروزِ اونس جهانی جا بیفتد، اولین جایی که در بازگشایی شنبه اثرش دیده می‌شود همین گرم طلا و سکه است.

رمزارز: جدا از موجِ نفت و طلا

در بازار رمزارز، بیت‌کوین این هفته دنباله‌رو محرک ژئوپلیتیک نبود و مستقل‌تر حرکت کرد؛ ظهر پنجشنبه حوالی ۶۶ هزار دلار و کم‌تغییر معامله شد و اتریوم نزدیک محدودهٔ ۱٬۹۰۰ دلار ماند. نرخ تتر در بازار داخلی تقریباً هم‌سطح دلار آزاد و حوالی ۱۹۲ هزار تومان بود. یادآوری می‌کنیم قیمت جهانی رمزارزها به دلار سنجیده می‌شود و قیمت تومانی، نرخ دلار را در خود دارد؛ بنابراین بخشی از نوسان تومانی رمزارزها صرفاً بازتاب حرکت ارز است، نه خودِ رمزارز.

بورس: تعطیل، اما با یک پرسش برای شنبه

شاخص کل بورس تهران امروز تعطیل است و آخرین عدد آن، بستهٔ چهارشنبه ۳۱ تیر روی حوالی ۴٬۸۸۴٬۰۰۰ واحد، مرجع باقی می‌ماند. بازار هفتهٔ گذشته یک دور طولانی قرمز را با سه جلسهٔ سبز پایان داد و حالا با دو خبر تازهٔ جهانی به بازگشایی شنبه می‌رسد: نفت گران‌تر و طلای جهانی کمی خنک‌تر. نفتِ بالای ۹۶ دلار می‌تواند نگاه‌ها را در بازگشایی به سمت گروه‌های پالایشی و کالایی و صادرات‌محور ببرد، چون بخشی از پول در هفته‌های اخیر با نگاه تورمی وارد این سهم‌ها شده است. اینکه رشد سه جلسهٔ اخیر می‌ماند یا با فروکش هیجان پس می‌نشیند، پرسش اصلی تالار برای شنبه است.

آهن و فولاد، خودرو و مصالح: در انتظار بازگشایی

در بازار آهن و فولاد، معاملات پایان هفته کم‌رمق است و نرخ‌های کارخانه‌ای میلگرد روی بستهٔ ۳۱ تیر ثابت مانده‌اند؛ این بازار بیش از هر چیز به دو متغیر چشم دارد: نرخ ارز که هزینهٔ تمام‌شده و کف قیمت صادراتی را تعیین می‌کند، و روند فولاد جهانی. با گرانی نفت و ماندن دلار روی سطوح بالا، فشار افزایشی روی این بازار می‌تواند در هفتهٔ پیش‌رو بیشتر شود، هرچند اثرش باتأخیر است. در بازار خودرو نیز قیمت‌ها در فضای تورمی کنونی تابع مستقیم نرخ ارز باقی مانده‌اند و با ماندن دلار روی مرز ۱۹۲ هزار تومان، حاشیهٔ بازار (فاصلهٔ قیمت کارخانه و بازار آزاد) حساس می‌ماند. در بازار مصالح هم قیمت سیمان با ثبات نسبی همراه است و محرک اصلی آن تقاضای فصلی ساخت‌وساز و هزینهٔ انرژی است.

نگاه منطقه‌ای و جهانی

در کریدورهای منطقه‌ای تسویهٔ تجاری ایران، لیر ترکیه ظهر امروز حوالی ۴۷٫۲۳ و یوان چین نزدیک ۶٫۷۷ در برابر دلار داد و ستد شدند؛ نوسان این دو ارز و درهم امارات مستقیماً بر بهای تمام‌شدهٔ واردات و کالاهای وارداتی در ایران اثر می‌گذارد. در بازارهای جهانی، شاخص دلار (DXY) کم‌نوسان بود و نرخ برابری یورو به دلار حوالی ۱٫۱۴۳ قرار داشت؛ یک دلار جهانی آرام معمولاً به طلا فضای تنفس می‌دهد، و بخشی از عقب‌نشینی امروزِ اونس بیش از آنکه ضعف طلا باشد، احتیاط پیش از فدرال‌رزرو است. محور بازار جهانی اما امروز نه ارز بود و نه سهام، بلکه همان بشکهٔ نفت.

جمع‌بندی

حکمِ ظهر امروز روشن است: این‌بار حرف اول را نفت زد، نه طلا. دو دارایی‌ای که کل هفته شانه‌به‌شانه بالا رفته بودند، امروز از هم جدا شدند؛ برنت روی ۹۶ دلار و ۲۹ سنت جا خوش کرد و بالاتر رفت، اما اونس جهانی از رکورد ۴٬۱۵۰ دلاری فاصله گرفت و به حوالی ۴٬۱۰۹ دلار عقب کشید. یک چیزی که باید یادت بماند این است: صرفِ ریسک از بین نرفته، فقط جابه‌جا شده و حالا بیشتر در قیمت انرژی نشسته است تا در طلا. برای بازار داخلی که در تعطیلی روی بستهٔ چهارشنبه ثابت است، مهم‌ترین «قیمت» این ظهر نه دلار بود و نه سکه، بلکه همان بشکهٔ نفت و پرونده‌ای که پشتش ایستاده.

امروز و روزهای پیش‌رو چه چیزی را رصد کنیم؟

• ادامهٔ روند نفت: اینکه برنت بالای ۹۶ دلار تثبیت می‌شود یا با فروکش ریسک عقب می‌نشیند، و هر خبر تازه از امنیت تردد در تنگهٔ هرمز.
• مسیر طلای جهانی: آیا عقب‌نشینی امروزِ اونس تا نشست فدرال‌رزرو ادامه می‌یابد یا تقاضای پناهگاه امن دوباره آن را به سمت رکورد می‌برد.
• نشست فدرال‌رزرو (چهارشنبه ۷ مرداد / ۲۹ ژوئیه): مهم‌ترین رویداد جهانی هفته برای طلا و دلار؛ انتظار غالب، ثابت‌ماندن نرخ بهرهٔ آمریکاست و لحن بیانیه لنگر بعدی اونس خواهد بود.
• بازگشایی بورس (شنبه ۳ مرداد): واکنش تالار به نفت گران‌تر و طلای خنک‌تر؛ آیا رشد سه جلسهٔ اخیر می‌ماند.
• برای رویدادهای پیش‌رو تقویم اقتصادی سهمینو را ببینید.

این گزارش یک مرور خبری از وضعیت بازارهاست و توصیهٔ خرید یا فروش نیست. ارقام دارای زمان و منبع‌اند و ارقام داخلی در روزهای تعطیل کم‌معامله تغییر محسوسی ندارند.