ترانزیت ۱۴۰۴ به ۲۰ میلیون و ۵۱۶ هزار تن رسید؛ دارایی‌ای که تمام نمی‌شود اما می‌تواند مسدود شود (جمعه ۹ مرداد ۱۴۰۵)

در سال هزار و چهارصد و چهار، حدود بیست میلیون تن بورس كالاي ايران وارد ایران شد و از خاک این کشور عبور کرد. اما ایران هیچ‌کدام از این کالاها را نفروخت؛ فقط بابت عبورشان پول گرفت. رقم دقیق گمرک این است: بیست میلیون و پانصد و شانزده هزار تن کالای ترانزیتی. در ترانزیت، ایران به‌جای منابع طبیعی، موقعیت جغرافیایی‌اش را می‌فروشد و این دارایی تمام نمی‌شود. این جدول، تصویر کامل ترانزیت و مقایسه‌اش با صادرات غیرنفتی را کنار هم نشان می‌دهد. به وزن، ترانزیت حدود سیزده و شش‌دهم درصد تناژ صادرات غیرنفتی کشور است. اما نکته اصلی اینجاست: ترانزیت ده‌ماهه همان سال، چهار و شصت و سه صدم درصد کوچک شد. جغرافیای ایران، روسیه و آسیای مرکزی را از راه خشکی به اقیانوس هند وصل می‌کند. رشد ترانزیت مستقیم به این بخش‌های بورسی می‌رسد، از حمل‌ونقل تا فولاد و سیمان. پنج گلوگاه توضیح می‌دهد چرا این عدد تا امروز بزرگ‌تر از این نشده است. امسال گلوگاه تازه‌ای اضافه شد: قفل تنگه هرمز و کرایه‌های اضطراری حمل دریایی. دو مسیر پیش روی ایران است: یک کریدور فعال، یا مسیری که رقبا آن را دور می‌زنند. تازه‌ترین خبر: پیش‌نویس تفاهم‌نامه ترانزیتی با ارمنستان و فعال شدن مرز خسروی. حرف آخر: عدد هزار و چهارصد و چهار نه رکورد بود نه شکست، یک هشدار زودهنگام بود. پس جواب: ایران پول عبور را گرفت اما سهمش را باخت؛ به‌نظرتان برمی‌گردد؟ تحلیل کامل در وب‌سایت سهمینو.