غکورش زیر ذره‌بین: قیمت در یک سال از ۲٬۹۸۶ به ۱۹٬۱۳۰ ریال رسید، اما نسبت قیمت به درآمد هم‌تراز گروه ماند (تیر ۱۴۰۵)

صنعت غذایی کورش در یک سال حدود شش برابر شد؛ اما چرا این جهش حباب نیست؟ در آخرین معامله ثبت‌شده، سی‌ام تیر، سهم روی سقف روزانه و قیمت پایانی نوزده هزار و صد و سی ریال بسته شد. قیمت پایانی نوزده هزار و صد و سی ریال بود، با رشد حدود سه درصد نسبت به روز قبل. کورش بزرگ‌ترین تولیدکننده روغن مایع خانوار و زیرمجموعه گروه صنعتی گلرنگ است. نگاهی به اعداد کلیدی: قیمت، بازه یک‌ساله، سود هر سهم برآوردی و ارزش بازار حدود هشتاد و چهار همت. یک سال پیش قیمت کف دو هزار و نهصد و هشتاد و شش ریال بود؛ چون مبنا تعدیل‌شده است، این رشد عمدتا واقعی است. بخشی از جهش، افزایش سرمایه سنگین حدود صد و بیست درصدی از محل سود انباشته و مطالبات بود. اما موتور اصلی، حذف ارز ترجیحی روغن در دی چهارده‌صد و چهار و آزادسازی نرخ فروش بود. با حذف ارز ترجیحی، قیمت مصرف‌کننده روغن بیش از دو برابر شد و حاشیه سود شرکت باز شد. نکته مهم: کورش صادرکننده دلاری نیست؛ یک شرکت مصرفی داخلی با فروش ریالی و ریسک ارز نهاده است. به گفته یک مدیر تحلیل بورسی، حدود نود و پنج درصد بهای تمام‌شده مواد مستقیم عمدتا وارداتی است. همین وابستگی، ریسک اصلی است: قیمت‌گذاری دستوری و هزینه مالی، سال قبل سود را بیست و دو درصد کاهش داد. برای رصد سهم: صورت‌های مالی حسابرسی‌شده، سود تقسیمی مجمع، و نرخ فروش مصوب را دنبال کنید. جمع‌بندی: با نسبت قیمت به درآمد حدود شش و چهار دهم، هم‌تراز گروه، این جهش عمدتا ارزندگی است، نه حباب. پس جواب کاور: حباب نیست، ارزندگی مشروط. تحلیل کامل در سهمینو. به‌نظرتان این ارزندگی می‌ماند یا فروکش می‌کند؟