سیمان تهران در سه هفته حدود ۱۴ درصد ارزان‌تر شد؛ ساوه و آبیک ثابت ماندند و شکاف پرمیوم کیسه به ۴۱ درصد رسید (جمعه ۲ مرداد ۱۴۰۵)

سه هفته پیش هر کیسه سیمان تهران حدود دویست و پنجاه و سه هزار تومان بود؛ امروز دویست و هجده هزار. در همین مدت، سیمان ساوه و آبیک تقریبا تکان نخوردند؛ پس چرا فقط تهران جا زد؟ کیسه سیمان تهران در دوم مرداد دویست و هجده هزار تومان است، حدود سیزده و هشت دهم درصد پایین‌تر. پس‌زمینه، تابستانی است که سهمیه‌بندی برق، تولید سیمان را تا مرز تعطیلی برد. اما افت فقط برای تهران بود؛ ساوه روی دویست و پنجاه و آبیک روی دویست و پنجاه و هشت هزار ماند. سه هفته پیش هر سه کارخانه تقریبا هم‌قیمت بودند؛ حالا تهران از گروه فاصله گرفته است. عجیب‌تر این است که پرمیوم کیسه به فله از هشت و شش دهم درصد در تهران تا چهل و یک درصد در شاهرود می‌رود. از اردیبهشت، به گفته منابع صنفی، برق برخی واحدهای سیمانی از هشت مگاوات به دو مگاوات کاهش یافت. چند روز پیش توافق شد برق صنایع در مرداد و شهریور قطع نشود، ولی این خبر تازه علت افت گذشته نیست. چرا این پراکندگی؟ فاصله تا بازار مصرف، ظرفیت کیسه‌زنی و ترکیب مشتری، هرکدام سهمی دارند. سیمان فله تهران حدود بیست و یک دلار بر تن است؛ کمتر از نصف چین و حدود یک‌دهم آلمان. سیمان و میلگرد ستون هزینه ساخت‌اند؛ این نوسان با تأخیر در قیمت مسکن دیده می‌شود. چه چیزی را رصد کنیم؟ عرضه هفتگی بورس کالا، اجرای تعهد برق، و بازگشت گاز جنوب. جمع‌بندی: بخشی از افت تهران شاید تفاوت مبنا باشد؛ اما داستان اصلی، پراکندگی پرمیوم از نه تا چهل و یک درصد است. پس برگردیم به کاور: این افت واقعی است یا تفاوت مبنای قیمت؟ تحلیل کامل در وب‌سایت سهمینو. شما چه فکر می‌کنید؟