سه سؤال، یک شرکت آشنا: ۶۸٫۹ درصد فروش شش‌ماههٔ فولاد مبارکه داخلی بود، ۸۰٫۶ درصد سود خالص به نقد عملیاتی رسید و پایانی ۱۹ آبان ۱۴۰۵ با نسبت قیمت به سود ۶٫۹۴ در برابر ۱۱٫۷۵ صنعت می‌نشست.
پیش از خرید یک سهم، سه سؤال کافی است تا خرید بر پایهٔ نام، صف یا شایعه از خرید بر پایهٔ شرکت جدا شود: شرکت چه می‌فروشد، سودش از کجا می‌آید، و قیمت نسبت به این سود کجاست. جواب هر سه را برای فولاد مبارکه اصفهان از گزارش‌های کدال و داده‌های خود سهمینو می‌خوانیم. ارقام صورت مالی مستقل (نه تلفیقی) و حسابرسی‌نشده‌اند و شش‌ماههٔ منتهی به ۳۱ شهریور ۱۴۰۵ را پوشش می‌دهند؛ ارقام کدال به میلیون ریال چاپ شده‌اند و اینجا به میلیارد ریال برگردانده شده‌اند.
سؤال اول: شرکت چه می‌فروشد؟
گزارش فعالیت ماهانهٔ فولاد مبارکه (شمارهٔ پیگیری ۱۶۲۱۵۲۴، مهر ۱۴۰۵) فروش را سه دسته می‌کند. جمع شش‌ماههٔ منتهی به ۳۱ شهریور ۱۴۰۵ برابر ۲٬۵۰۹٬۴۲۲ میلیارد ریال است (حدود ۲۵۱ همت)، و دقیقاً با درآمد عملیاتی صورت سود و زیان یکی درمی‌آید. از این مبلغ، فروش داخلی ۱٬۷۲۹٬۳۴۵ میلیارد ریال یا ۶۸٫۹ درصد، درآمد ارائهٔ خدمات ۶۲۹٬۶۴۴ میلیارد ریال یا ۲۵٫۱ درصد و صادرات ۱۵۰٬۴۳۲ میلیارد ریال یا ۶٫۰ درصد بود. در بخش داخلی، محصولات گرم با ۷۳۷٬۵۸۲ میلیارد ریال بزرگ‌ترین ردیف بود، یعنی ۲۹٫۴ درصد کل درآمد؛ محصولات سرد با ۵۵۲٬۸۵۹ میلیارد ریال (۲۲٫۰ درصد) بعدی است. پس این شرکت پیش از هر چیز ورق فولاد را به بازار داخل می‌فروشد و صادرات سهم کوچکی دارد. نتیجهٔ عملی: قیمت فروش داخلی و نرخ محصولات گرم و سرد برای این سهم مهم‌تر از خبر صادرات است.
سؤال دوم: سودش از کجا می‌آید؟
در همان شش ماه، به‌ازای هر ۱۰۰ ریال فروش، ۷۰٫۱ ریال بهای تمام‌شده بود و ۲۹٫۹ ریال سود ناخالص ماند (۷۴۹٬۸۳۵ میلیارد ریال). سود عملیاتی ۶۷۹٬۹۸۵ میلیارد ریال یا ۲۷٫۱ درصد فروش بود، سود پیش از مالیات ۶۸۵٬۳۱۱ میلیارد ریال و سود خالص ۵۹۱٬۶۲۹ میلیارد ریال (۲۳٫۶ درصد فروش)؛ ۱۳۳ درصد بیشتر از ۲۵۳٬۹۱۴ میلیارد ریال شش‌ماههٔ پارسال. اقلام غیرعملیاتی ۱۱۸٬۷۰۷ میلیارد ریال درآمد داشت، اما هزینهٔ مالی ۱۱۳٬۳۸۰ میلیارد ریال تقریباً همان را خورد؛ سود عملیاتی ۹۹٫۲ درصد سود پیش از مالیات را می‌سازد. یعنی سود از خود تولید و فروش فولاد می‌آید، نه از یک ردیف جانبی.
حالا نقد: خالص جریان نقد عملیاتی شش‌ماهه ۴۷۶٬۷۷۲ میلیارد ریال بود، یعنی ۸۰٫۶ درصد سود خالص (۴۷۶٬۷۷۱٬۵۹۹ ÷ ۵۹۱٬۶۲۹٬۲۸۶ میلیون ریال). یک نکتهٔ منصفانه: مالیات ثبت‌شدهٔ دوره ۹۳٬۶۸۲ میلیارد ریال بود، اما فقط ۱۴٬۰۰۰ میلیارد ریال نقد پرداخت شد؛ بخشی از این نسبت، پرداخت‌نشدن مالیات است. گزارش پیشین سهمینو دربارهٔ سود و جریان نقد فولاد مبارکه همین صورت مالی را از زاویهٔ رفتار حقیقی‌ها خوانده است.
سؤال سوم: قیمت نسبت به سودش کجاست؟
پایانی معامله‌شدهٔ فولاد سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵ برابر ۴٬۸۱۰ ریال بود (صبح ۲۰ آبان، ساعت ۹:۳۵، آخرین معامله ۴٬۹۵۰ ریال بود که پایانی نیست). سود هر سهم دوازده‌ماهه ۶۹۳ ریال است: ۵۱۸ ریال سال مالی ۱۴۰۴، به‌علاوهٔ ۳۰۶ ریال شش‌ماههٔ ۱۴۰۵، منهای ۱۳۱ ریال شش‌ماههٔ ۱۴۰۴ (تجدیدارائه‌شده). حاصل: ۴٬۸۱۰ ÷ ۶۹۲٫۸۸ = ۶٫۹۴ برابر. میانگین نسبت قیمت به سود صنعت فلزات اساسی در بازخوانی شبانهٔ ۲۰ آبان ۱۱٫۷۵ است؛ فولاد حدود ۴۱ درصد پایین‌تر از آن می‌نشیند (۱۱٫۷۵ مبنای درصد است).
ولی ارزان‌بودن نسبت به صنعت یک چیز است و ارزان‌بودن نسبت به سپردهٔ بدون ریسک چیز دیگر. معکوس ۶٫۹۴، یعنی بازده سود، ۱۴٫۴ درصد در سال است؛ نرخ بدون ریسک سهمینو (میانهٔ بازده اوراق خزانه) در ۱۹ آبان ۱۴۰۵ برابر ۴۲٫۵ درصد بود. بازار برای این سهم به رشد آیندهٔ سود هم قیمت می‌دهد، نه فقط سود گذشته، و سهم نسبت به کف یک‌سالهٔ ۲٬۱۸۲ ریال (۲۵ مرداد) بیش از دو برابر شده است. برای مرور تله‌های این عدد، چهار تلهٔ P/E پایین را بخوانید.
جمع‌بندی
سه سؤال سه عدد ساخت: ۶۸٫۹ درصد فروش داخلی، ۸۰٫۶ درصد نقد نسبت به سود، و ۶٫۹۴ برابر سود دوازده‌ماهه. هر کدام به جای دیگری نگاه می‌کند: گزارش ماهانه، صورت جریان نقد و قیمت پایانی. همین سه را برای هر سهم دیگر در صفحهٔ فولاد در سهمینو و ارزش‌گذاری سهمینو کنار هم بگذارید. این محاسبه هزینهٔ معامله و اختلاف قیمت خرید و فروش را در نظر نمی‌گیرد، و سود دوازده‌ماهه جمعی از یک صورت حسابرسی‌نشده و یک سال مالی است، نه ستونی که کدال چاپ کرده باشد.
